Deze lieftallige bosanemoon bloeit ongewoon alleen. Ze is een voorloper, de eersteling. Haar bondgenoten schuilen nog onder de blaadjes en wachten misschien wel tot de laatste vorst voorbij is. Dan vormen zij samen een tapijt van minuscule bloempjes die hun witte kopjes dankbaar naar de zon keren, of ze treurend laten hangen aan het einde van de dag. Bosanemonen zijn honkvast. Hun aanwezigheid brengt eer aan oude bossen of plekken waar ooit oud bos stond. Ze hebben het talent om zichzelf te bevruchten, wel met hulp van bijen en vliegen. Hun vruchten worden heel poëtisch mierenbroodjes genoemd, want ze worden door mieren verspreid. Bosanemonen sieren de schaduwrijke eiken- en beukenbossen, vandaar hun Latijnse naam, Anemone nemorosa of schaduwrijke anemoon.